بررسی چالش های همکاری بین شهرسازان و شهرداری ها

همکاری میان شهرسازان و شهرداری ها یکی از ارکان اساسی تحقق مدیریت یکپارچه شهری و توسعه پایدار در ایران است. با این حال، شواهد نشان می دهد که این همکاری در عمل با چالش های متعددی در سطوح نهادی، حقوقی، مالی، مشارکتی و فنی مواجه است. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل چالش های همکاری میان شهرسازان و شهرداری ها در مدیریت شهری ایران است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی است. یافته های پژوهش نشان داد که چالش های همکاری در پنج مقوله اصلی دسته بندی می شوند: (۱) چالش های نهادی و سازمانی (تعداد نهادها، تداخل وظایف، نبود فرماندهی واحد)، (۲) چالش های حقوقی و قانونی (ابهام در حدود وظایف، تداخل قوانین، ضعف سازوکارهای نظارتی)، (۳) چالش های مالی و بودجه ای (محدودیت منابع، ناپایداری بودجه)، (۴) چالش های مشارکتی و ارتباطی (ضعف مشارکت ذی نفعان، فقدان اعتماد نهادی)، و (۵) چالش های فنی و تخصصی (تفاوت در منطق حرفه ای و اجرایی، شکاف میان طرح و اجرا). این یافته ها با ادبیات پژوهش در حوزه حکمرانی شهری، مدیریت یکپارچه و برنامه ریزی مشارکتی همخوانی دارد. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود با بازنگری در ساختار سازمانی، تقویت سازوکارهای هماهنگ کننده، شفاف سازی قوانین، طراحی سازوکارهای پایدار تامین مالی، و تقویت مشارکت ذی نفعان، همکاری میان شهرسازان و شهرداری ها بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

همکاری شهری ، شهرسازان ، شهرداری ها ، مدیریت یکپارچه شهری ، حکمرانی شهری ، برنامه ریزی مشارکتی ، چالش های شهری ، ایران