تربیت دانش آموزان در عصر دیجیتال و مسئولیت های مدیریت آموزشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد تربیت دانش آموزان در عصر دیجیتال و تبیین مسئولیت های مدیریت آموزشی در این زمینه انجام شد. روش تحقیق از نوع مروری بود و در آن، منابع علمی مرتبط با فناوری آموزشی، آموزش الکترونیکی، مدارس هوشمند، روش های نوین تدریس و مدیریت آموزشی مورد مطالعه، تحلیل و دسته بندی قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان داد که تربیت در عصر دیجیتال از شکل سنتی و محدود به انتقال دانش فاصله گرفته و به فرایندی چندبعدی شامل رشد شناختی، اخلاقی، اجتماعی، رسانه ای و مهارتی دانش آموزان تبدیل شده است. همچنین مشخص شد که فناوری های آموزشی در صورت استفاده هدفمند، می توانند موجب ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزش، رشد خلاقیت و تنوع بخشی به فرایند تدریس شوند، اما نبود زیرساخت مناسب، کمبود مهارت حرفه ای معلمان، ضعف برنامه ریزی و ناهماهنگی مدیریتی از مهم ترین عوامل کاهش اثربخشی این فرایند به شمار می آید. نتایج پژوهش نشان داد که مدیریت آموزشی در عصر دیجیتال باید نقشی فراتر از اداره اجرایی مدرسه ایفا کند و با برنامه ریزی، توانمندسازی معلمان، هدایت تربیتی، نظارت بر کاربرد فناوری و ایجاد تعامل با خانواده ها، زمینه تربیت همه جانبه دانش آموزان را فراهم سازد. در نتیجه، موفقیت تربیت دانش آموزان در عصر دیجیتال به میزان هماهنگی میان فناوری، روش های تدریس، اهداف تربیتی و رهبری آموزشی وابسته است.

کلیدواژه ها:

تربیت دانش آموزان ، عصر دیجیتال ، مدیریت آموزشی ، فناوری آموزشی