بررسی مقایسه اثر بخشی آموزش رایانه ای با رویکرد تعاملی وآموزش سنتی بر مهارت های حل مسئله دانش آموزان پایه چهارم

آموزش تعاملی مبتنی بر رایانه، ابزاری قدرتمند برای توسعه مهارت های حیاتی حل مسئله در دانش آموزان است. این روش با ایجاد محیطی پویا و درگیرکننده، به دانش آموزان کمک می کند تا به صورت فعال با چالش ها روبرو شوند، استراتژی های مختلف را امتحان کنند و از بازخوردهای فوری برای یادگیری بهره مند گردند. این فرآیند نه تنها مهارت حل مسئله را بهبود می بخشد، بلکه انگیزه و علاقه دانش آموزان به یادگیری را نیز افزایش می دهد. بنابراین، ادغام هوشمندانه این ابزارها در برنامه درسی می تواند گامی موثر در جهت آماده سازی دانش آموزان برای دنیای پیچیده امروز و آینده باشد.پژوهش های مربوط به یادگیری مبتنی بر بازی در آموزش ابتدایی نشان می دهد که بازی های دیجیتال و غیردیجیتال می توانند به بهبود یادگیری ریاضی، افزایش مشارکت دانش آموزان و تقویت مهارت های حل مسئله کمک کنند. در این رویکرد، دانش آموزان از طریق تعامل فعال با محتوا، دریافت بازخورد فوری و مواجهه با چالش های تدریجی، فرصت پیدا می کنند تا مفاهیم ریاضی را عمیق تر درک کنند. همچنین این نوع یادگیری می تواند انگیزه، توجه و درگیری شناختی دانش آموزان را افزایش دهد و محیطی فراهم کند که در آن یادگیری به شکل اکتشافی و فعال رخ دهد. نتایج این نوع پژوهش ها نشان می دهد که استفاده از ابزارهای دیجیتال تعاملی در دوره ابتدایی، به ویژه زمانی که با طراحی آموزشی مناسب همراه باشد، می تواند نقش موثری در تقویت مهارت حل مسئله داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های حل مسئله ، آموزش رایانه ای ، آموزش سنتی ، نرم افزار تعاملی ، آموزش ابتدایی