اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سبک های مقابله ای زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده با نارضایتی زناشویی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سبک های مقابله ای زنان دارای نارضایتی زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده در شهر همدان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. از میان زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره، ۴۰ نفر که نمره بالایی در پرسشنامه نارضایتی زناشویی (انریچ) کسب کرده بودند، به صورت هدفمند انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش، پروتکل ۱۰ جلسه ای ۹۰ دقیقه ای زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کرد؛ در حالی که گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه سبک های مقابله ای لازاروس و فولکمن (۱۹۹۱) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون جمع آوری شدند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکووا) نشان داد که با کنترل نمرات پیش آزمون، بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیر سبک های مقابله ای تفاوت معناداری وجود دارد (۰.۰۰۱>p و ۸۸۶/۰=Partial η²). به طوری که زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد به میزان ۸۹ درصد بر بهبود سبک های مقابله ای (افزایش سبک مسئله مدار و کاهش سبک هیجان مدار) زنان تاثیر داشته است. بر اساس یافته ها، این رویکرد تلفیقی می تواند به عنوان یک مداخله موثر برای ارتقای مهارت های مقابله ای سازگارانه در زنان با نارضایتی زناشویی به کار گرفته شود

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد ، سبک های مقابله ای ، نارضایتی زناشویی ، زنان.