تاثیر آموزش مجازی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

آموزش مجازی در سال های اخیر به ویژه پس از تعطیلی گسترده مدارس، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. اما هنوز این پرسش وجود دارد که این روش چه تاثیری بر نمرات و یادگیری واقعی دانش آموزان می گذارد. هدف این مقاله بررسی تاثیر آموزش مجازی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان و شناسایی عواملی است که این تاثیر را قوی تر یا ضعیف تر می کنند. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و مروری است. بدین معنا که پژوهشگر با مرور و تحلیل ۲۵ منبع معتبر فارسی و انگلیسی (منتشر شده بین سال های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۱)، یافته های پژوهش های پیشین را دسته بندی و نتیجه گیری کرده است. یافته ها نشان می دهد آموزش مجازی هم تاثیرات مثبت دارد (مانند انعطاف در زمان، امکان تماشای چندباره فیلم درس و افزایش مشارکت دانش آموزان کم حرف) و هم تاثیرات منفی (مانند کاهش تمرکز در خانه، مشکلات دسترسی به اینترنت، ضعف در خودکنترلی و افت کیفیت درس های عملی). مهم ترین نتیجه این است که تاثیر آموزش مجازی یکسان نیست و به عواملی مانند نظم شخصی دانش آموز، حمایت خانواده، دسترسی به فناوری و پایه تحصیلی بستگی دارد. دانش آموزانی که این عوامل را در سطح خوبی دارند، نمراتشان در آموزش مجازی نه تنها افت نمی کند بلکه گاهی بهبود می یابد، در حالی که دانش آموزان فاقد این عوامل تا ۴ نمره (از ۲۰) افت نشان می دهند. نتیجه نهایی اینکه آموزش مجازی به تنهایی نمی تواند جایگزین کامل آموزش حضوری شود، به ویژه برای دوره ابتدایی و درس های عملی. بهترین راه، تلفیق آموزش حضوری و مجازی همراه با برطرف کردن نابرابری های دسترسی و توانمندسازی خانواده ها و دانش آموزان است

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری از راه دور ، خودتنظیمی ، شکاف دیجیتال