بررسی میزان یادگیری دانش آموزان و تطبیق روش تدریس معلم با آن در دوره ابتدائی

هدف پژوهش حاضر بررسی سبک های یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی و تبیین ضرورت تطبیق روش های تدریس معلم با این سبک ها به منظور بهبود کیفیت یادگیری است. با توجه به تفاوت های فردی میان دانش آموزان، شناسایی ترجیحات یادگیری آنان می تواند نقش موثری در افزایش انگیزش، مشارکت فعال و پیشرفت تحصیلی ایفا کند. در این مطالعه،سبک های یادگیری رایج از جمله دیداری، شنیداری و حرکتی (جنبشی) مورد بررسی قرار گرفته و ویژگی های هر یک در بافت آموزشی دوره ابتدایی تحلیل شده است.نتایج نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس متنوع و انعطاف پذیر، متناسب با سبک های مختلف یادگیری، موجب درک عمیق تر مفاهیم، افزایش تعامل کلاسی و کاهش افت تحصیلی می شود. همچنین یافته ها تاکید می کند که معلمان با استفاده از راهبردهایی نظیر بهره گیری از تصاویر و نمودارها، توضیحات شفاهی هدفمند، فعالیت های عملی و بازی های آموزشی می توانند پاسخگوی نیازهای یادگیری متنوع دانش آموزان باشند.در نهایت، پژوهش بر ضرورت آموزش معلمان در زمینه شناسایی و به کارگیری سبک های یادگیری و طراحی فعالیت های آموزشی متنوع تاکید می کند تا فرایند یاددهی–یادگیری در دوره ابتدایی اثربخش تر و دانش آموزمحورتر گردد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، روش تدریس ، دوره ابتدایی ، تفاوت های فردی ، پیشرفت تحصیلی