جایگاه آموزش های امداد و نجات در نظام تعلیم و تربیت و نقش آن در کاهش تلفات انسانی در شرایط بحرانی

بلایای طبیعی و حوادث غیرمترقبه همواره بخش جدایی ناپذیری از زندگی بشر بوده اند و افزایش پدیده های اقلیمی و توسعه شهرنشینی، ضرورت آمادگی جامعه را دوچندان ساخته است. این پژوهش با هدف بررسی جایگاه آموزش های امداد و نجات در نظام تعلیم و تربیت رسمی و غیررسمی و تاکید بر نقش حیاتی آن در کاهش تلفات انسانی در شرایط بحرانی انجام شده است. ساختار استاندارد مقالات علمی-پژوهشی (شامل مبانی نظری، ابعاد روان شناختی، تاب آوری اجتماعی، مطالعات تطبیقی، چالش ها و راهکارها) مبنای تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که ادغام موثر آموزش های امداد و نجات در برنامه های درسی، می تواند سطح دانش، مهارت و آمادگی فردی و جمعی را به شکل چشمگیری ارتقا دهد. همچنین، تقویت ابعاد روا نشناختی افراد در مواجهه با بحران و افزایش تاب آوری اجتماعی از طریق آموزش های ساختارمند، به عنوان مولفه های کلیدی در کاهش آسیب پذیری مورد تاکید قرار می گیرند. این مقاله راهکارهایی برای عملیاتی سازی این آموزش ها در سطوح مختلف نظام آموزشی ارائه می دهد تا دانش آموزان به شهروندانی توانمند و آماده در برابر حوادث تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

امداد و نجات ، نظام تعلیم و تربیت ، کاهش تلفات ، آمادگی در بحران ، تاب آوری اجتماعی.