نقش امید به زندگی ، تاب آوری و حمایت اجتماعی در پیش بینی سلامت روان دانش آموزان تک والد متوسطه اول شهررشت

امید به زندگی، تاب آوری و حمایت اجتماعی از جمله عوامل کلیدی هستند که می توانند بر سلامت روان افراد تاثیرگذار باشند. در دنیای امروز، با توجه به چالش های متعددی که دانش آموزان به ویژه در شرایط خاص مانند زندگی در خانواده های تک والد با آن مواجه اند، بررسی این عوامل اهمیت ویژه ای پیدا می کند. هدف از این پژوهش نقش امید به زندگی ،تاب آوری وحمایت اجتماعی در پیش بینی سلامت روان دانش آموزان تک والد متوسطه اول شهررشت بود. روش پژوهش حاضر با توجه به اهداف آن از نوع کاربردی و برحسب نوع داده و نحوه اجرا توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر تک والد، مقطع متوسطه اول ناحیه ۲ شهر رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که تعداد ۲۵۳ نفر به عنوان حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده پرسشنامه حمایت اجتماعی شربورن و استوارت (۱۹۹۱)، پرسشنامه تاب آوری کانور دیویدسون (۲۰۰۳) پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر (۱۹۹۱)، پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ (۱۹۷۲)، بوده است. داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS۲۶ مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که بین امید به زندگی، تاب آوری و حمایت اجتماعی با سلامت روان دانش آموزان تک والد رابطه وجود دارد. امید به زندگی، تاب آوری و حمایت اجتماعی در پیش بینی سلامت روان دانش آموزان تک والد نقش دارند. نتایج تحلیل داده ها حاکی از آن است که این سه متغیر می توانند به عنوان پیش بین های موثر در سلامت روان دانش آموزان عمل کنند. بنابراین، توجه به تقویت امید به زندگی، افزایش تاب آوری و فراهم کردن حمایت اجتماعی مناسب می تواند به بهبود سلامت روان دانش آموزان تک والد کمک کند و نیازمند اقداماتی از سوی مسئولین و نهادهای آموزشی است.

کلیدواژه ها:

: امید به زندگی ، تاب آوری ، حمایت اجتماعی و سلامت روان ، دانش آموزان تک والد