چگونه توانستم با بهره گیری از آموزش ترکیبی، تولید محتوای الکترونیکی، بازی های آموزشی، کاربرگ های خلاق و تعامل موثر با خانواده، میزان مشارکت، انگیزه تحصیلی و پیشرفت درسی دانش آموزم «نوید» را در پایه سوم ابتدایی بهبود بخشم؟
محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی پداگوژی و اسپرانتولوژی پاییز و زمستان ۱۴۰۴«آموزش پژوهی و اسپرانتوپژوهی»
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 39
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SPERO05_074
تاریخ نمایه سازی: 21 خرداد 1405
چکیده مقاله:
اقدام پژوهی حاضر با هدف بررسی و بهبود وضعیت تحصیلی، انگیزشی و رفتاری یکی از دانش آموزان پایه سوم ابتدایی به نام «نوید» انجام شده است. مسئله اصلی این پژوهش، کاهش مشارکت دانش آموز در کلاس حضوری، انجام ندادن تکالیف، ناقص بودن فعالیت های کتاب، ضعف در ارزشیابی ها، عدم حضور فعال در فعالیت های کلاسی، غیبت در کلاس های مجازی و افت محسوس در روند یادگیری بوده است. بررسی های اولیه نشان داد که این دانش آموز از توانایی یادگیری مناسبی برخوردار است، اما به دلایلی مانند خستگی ناشی از حضور طولانی مدت در مدرسه، کاهش تمرکز، ضعف در دیکته، کندی در انجام فعالیت ها، بی انگیزگی تحصیلی و نیاز به تشویق و تنوع آموزشی، در فرآیند یادگیری دچار افت شده است.در این پژوهش، با استفاده از روش اقدام پژوهی و بر پایه مشاهده مستقیم، گفت وگو با خانواده، بررسی تکالیف، تحلیل نتایج ارزشیابی ها و مطالعه شرایط رفتاری و آموزشی دانش آموز، به شناسایی علل مسئله پرداخته شده است. سپس مجموعه ای از راهکارهای مناسب از جمله برقراری ارتباط موثر با مادر دانش آموز، تشویق تدریجی، انعطاف در میزان تکالیف، تولید و تدوین فیلم های آموزشی توسط معلم، استفاده از عروسک و ابزارهای جذاب، طراحی بازی های آموزشی، تهیه کاربرگ های خلاق، برگزاری کلاس ها به صورت آنلاین و آفلاین، استفاده از پوسترهای انگیزشی، به کارگیری دیکته های متنوع و بازی محور، تکرار و تمرین هدفمند و توجه به تفاوت های فردی دانش آموز به اجرا گذاشته شده است.نتایج اجرای راهکارها نشان داد که دانش آموز موردنظر به تدریج به حضور در کلاس های مجازی علاقه مند شد، فعالیت های درسی خود را کامل تر انجام داد، مشارکت بیشتری در کلاس از خود نشان داد، ضعف دیکته او تا حد زیادی کاهش یافت و اعتمادبه نفس و انگیزه تحصیلی اش افزایش پیدا کرد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش های نوین آموزشی، آموزش ترکیبی، ایجاد جذابیت در محیط یادگیری، تعامل اثربخش با خانواده و توجه به ویژگی های فردی دانش آموز، می تواند در بهبود عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان کم انگیزه بسیار موثر باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
: فاطمه معنوی
آموزگار پایه سوم ابتدایی)
علی اکبر خوبیاری
مدرس دانشگاه فرهنگیان
هادی زارع
معاون آموزشی
عبدالله استوار
مدیر مدرسه