رابطه بین شکرگزاری اسلامی و بهزیستی روانشناختی

شکرگزاری یکی از مفاهیم محوری در آموزه های اسلامی است که در قرآن کریم، احادیث و متون دینی به طور گسترده مورد تاکید قرار گرفته است. این پژوهش با رویکرد مروری نظام مند، به بررسی رابطه میان شکرگزاری از منظر اسلام و بهزیستی روانشناختی می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، کشف ابعاد مفهومی شکرگزاری در منابع اسلامی و تحلیل پیوندهای نظری و کاربردی آن با سازه های روان شناختی معاصر است. روش پژوهش مرور نظام مند منابع دینی شامل قرآن کریم، نهج البلاغه، صحیفه سجادیه، تفاسیر قرآنی و متون حدیثی شیعه به همراه منابع علمی فارسی در حوزه روان شناسی اسلامی است. یافته ها نشان می دهد که شکرگزاری اسلامی دارای سه بعد شناختی، عاطفی و رفتاری است و با مولفه های بهزیستی روانشناختی از جمله رضایت از زندگی، خودپذیری، معناداری زندگی و سلامت عاطفی ارتباط مستقیم دارد. نتایج این پژوهش می تواند در طراحی مداخلات روان شناختی مبتنی بر آموزه های اسلامی و ارتقای سلامت روان جامعه اسلامی کاربرد داشته باشد.

کلیدواژه ها:

شکرگزاری اسلامی ، بهزیستی روانشناختی ، روان شناسی اسلامی ، قرآن کریم ، نهج البلاغه ، صحیفه سجادیه ، سلامت روان