پیامدهای روانشناختی اعتیاد به بازی های آنلاین و هوش مصنوعی بر عملکرد تحصیلی و تمرکز نوجوانان

گسترش سریع بازی های آنلاین و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در سال های اخیر، الگوی اوقات فراغت، یادگیری و تعاملات اجتماعی نوجوانان را به طور چشمگیری تغییر داده است. در کنار مزایای آموزشی و شناختی این فناوری ها، استفاده افراطی و کنترل نشده از آن ها می تواند به شکل گیری الگوهای اعتیادی منجر شود که پیامدهای روان شناختی قابل توجهی به همراه دارد. پژوهش های انجام شده نشان می دهد اعتیاد به بازی های آنلاین با افزایش نشانه های اضطراب، افسردگی، تحریک پذیری، اختلال خواب و کاهش مهارت های تنظیم هیجان مرتبط است. این وضعیت اغلب با کاهش انگیزش تحصیلی، افت عملکرد آموزشی و دشواری در مدیریت زمان همراه می شود. از سوی دیگر، وابستگی افراطی به ابزارهای هوش مصنوعی در انجام تکالیف و فعالیت های درسی می تواند به کاهش تلاش شناختی، تضعیف مهارت های حل مسئله و افت خودکارآمدی تحصیلی منجر شود. نوجوانانی که به طور مداوم از این ابزارها بدون نظارت و چارچوب مشخص استفاده می کنند، ممکن است در تمرکز پایدار، تفکر انتقادی و پردازش عمیق اطلاعات با مشکل مواجه شوند. همچنین پدیده «چندوظیفگی دیجیتال» و جابه جایی مکرر توجه میان بازی، شبکه های اجتماعی و ابزارهای هوش مصنوعی، ظرفیت توجه متمرکز را کاهش داده و موجب افت کیفیت یادگیری می شود.با این حال، شواهد نشان می دهد که استفاده هدفمند، زمان بندی شده و هدایت شده از بازی های آموزشی و سامانه های هوش مصنوعی می تواند به تقویت مهارت های شناختی، افزایش انگیزه و بهبود یادگیری شخصی سازی شده کمک کند. بنابراین، نقش خانواده ها، مدارس و سیاست گذاران آموزشی در آموزش سواد دیجیتال، تنظیم زمان استفاده و تقویت مهارت های خودنظم دهی اهمیت اساسی دارد

کلیدواژه ها:

اعتیاد به بازی های آنلاین ، هوش مصنوعی ، عملکرد تحصیلی ، تمرکز ، نوجوانان ، سلامت روان ، خودنظم دهی ، سواد دیجیتال