رابطه اضطراب ناشی از جایگزینی هوش مصنوعی با سلامت روان و انگیزش شغلی دانشجویان علوم تربیتی

گسترش روزافزون فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در حوزه های آموزشی و شغلی، نگرانی هایی را درباره جایگزینی نیروی انسانی با سامانه های هوشمند ایجاد کرده است. این نگرانی ها به ویژه در میان دانشجویان علوم تربیتی که آینده شغلی آنان با فرایند آموزش و یادگیری مرتبط است، می تواند پیامدهای روان شناختی قابل توجهی داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه اضطراب ناشی از جایگزینی هوش مصنوعی با سلامت روان و انگیزش شغلی دانشجویان علوم تربیتی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانشجویان رشته علوم تربیتی دانشگاه های مختلف بود که از میان آنان نمونه ای به شیوه تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب ناشی از هوش مصنوعی، پرسشنامه سلامت روان و پرسشنامه انگیزش شغلی بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین اضطراب ناشی از جایگزینی هوش مصنوعی و سلامت روان دانشجویان رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین اضطراب ناشی از هوش مصنوعی با انگیزش شغلی رابطه منفی معناداری داشت. یافته ها بیانگر آن است که افزایش نگرانی نسبت به جایگزینی انسان با فناوری های هوشمند می تواند موجب کاهش سلامت روان و افت انگیزش شغلی در دانشجویان شود. بنابراین، توجه به آموزش مهارت های سازگاری، ارتقای سواد دیجیتال و آگاهی بخشی درباره نقش مکمل هوش مصنوعی در نظام آموزشی ضروری به نظر می رسد.