تحلیل نقش سیاست های زیباسازی شهرداری در ارتقای هویت بصری و سرمایه اجتماعی شهروندان

زیباسازی شهری یکی از مهم ترین حوزه های مداخله مدیریت شهری در جهت ارتقای کیفیت محیط، افزایش تعلق مکانی و تقویت سرمایه اجتماعی شهروندان است. شهرداری ها به عنوان نهادهای اصلی مدیریت فضاهای عمومی، از طریق سیاست هایی مانند سامان دهی سیما و منظر شهری، نورپردازی، طراحی مبلمان شهری، بهسازی جداره ها، توسعه فضای سبز، حذف آلودگی های بصری و توجه به نشانه های هویتی شهر می توانند ادراک شهروندان از محیط زندگی خود را بهبود بخشند. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل نقش سیاست های زیباسازی شهرداری در ارتقای هویت بصری شهر و افزایش سرمایه اجتماعی شهروندان است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی تحلیلی است و با رویکرد ترکیبی انجام می شود. جامعه آماری پژوهش شامل شهروندان، کارشناسان مدیریت شهری و متخصصان حوزه شهرسازی و طراحی شهری است. یافته های پژوهش نشان می دهد سیاست های زیباسازی زمانی اثربخش خواهند بود که از سطح اقدامات صرفا کالبدی و تزئینی فراتر رفته و با هویت تاریخی، فرهنگی، اجتماعی و زیست محیطی شهر پیوند یابند. همچنین نتایج بیانگر آن است که کیفیت بصری فضاهای شهری می تواند اعتماد عمومی، تعامل اجتماعی، حس تعلق، مشارکت شهروندی و رضایت از عملکرد شهرداری را تقویت کند. بر این اساس، زیباسازی شهری نه تنها ابزاری برای بهبود ظاهر شهر، بلکه سازوکاری موثر برای ارتقای کیفیت زندگی شهری و بازتولید سرمایه اجتماعی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

زیباسازی شهری ، شهرداری ، هویت بصری ، سرمایه اجتماعی ، منظر شهری ، کیفیت محیط شهری ، مشارکت شهروندی