نظریه های یادگیری و تاکید اسناد بالادستی نظام های آموزشی بر ضرورت پرورش «تفکر انتقادی» و «خلاقیت»

علیرغم تحولات شگرف در نظریه های یادگیری و تاکید اسناد بالادستی نظام های آموزشی بر ضرورت پرورش «تفکر انتقادی» و «خلاقیت»، همچنان شکافی عمیق میان اهداف آرمانی و واقعیت های موجود در صحنه کلاس درس مشاهده می شود. مسئله بنیادین این است که بسیاری از کلاس های درس، به جای آنکه محیطی برای «تولید اندیشه» باشند، به فضایی برای «مصرف دانش» تبدیل شده اند. در این رویکرد سنتی که پائولو فریر آن را «آموزش بانکی» می نامد، معلم به مثابه منبع مطلق دانش و دانش آموز به مثابه ظرفی تهی نگریسته می شود که باید با محفوظات پر شود. این ساختار صلب و یک سویه، منجر به نوعی «انجماد فکری» در یادگیرندگان شده و میل طبیعی به پرسشگری را در نطفه خفه می کند.