بازآفرینی نقوش سنتی ایران در طراحی مدرن لباس: راهکاری برای ارتقای ارزش افزوده و برندسازی پوشاک داخلی
محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی پداگوژی و اسپرانتولوژی پاییز و زمستان ۱۴۰۴«آموزش پژوهی و اسپرانتوپژوهی»
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SPERO05_073
تاریخ نمایه سازی: 20 خرداد 1405
چکیده مقاله:
صنعت مد و پوشاک به عنوان یکی از پیشران های اقتصاد خلاق، همواره در جستجوی هویت های بصری متمایز برای نفوذ در بازارهای رقابتی است. در این میان، میراث غنی هنرهای سنتی ایران با برخورداری از پشتوانه فرهنگی عمیق، پتانسیل بالایی برای بازآفرینی در قالب طراحی های مدرن لباس دارند. این پژوهش با هدف واکاوی ظرفیت های بازآفرینی نقوش سنتی ایران در طراحی مدرن لباس به عنوان راهکاری برای ارتقای ارزش افزوده و برندسازی پوشاک داخلی انجام شده است. در دنیای امروز که مصرف گرایی به سمت تجربه گرایی فرهنگی تغییر جهت داده است، استفاده صرف از الگوهای جهانی بدون توجه به ریشه های بومی، منجر به خنثی شدن هویت برندهای داخلی می گردد. از این رو، بازآفرینی نقوش نه به معنای کپی برداری سنتی، بلکه به مثابه یک فرآیند خلاقانه «نوگرایی اصیل» مطرح می شود که می تواند پلی میان زیبایی شناسی تاریخی و کارکردگرایی معاصر ایجاد کند. این مقاله با بررسی این رویکرد، نشان می دهد که چگونه تلفیق هندسه پیچیده نقوش اسلیمی، ختایی و نقوش هندسی با برش های مینیمال مدرن، منجر به خلق ارزش افزوده نمادین در محصول نهایی می شود. این ارزش افزوده، نه تنها باعث تمایز کالا در بازار اشباع شده کنونی می گردد، بلکه بستری برای روایت گری فرهنگی (Cultural Storytelling) فراهم می آورد که در فرآیند برندسازی، به عنوان یک مزیت رقابتی پایدار عمل می کند. یافته های پژوهش حاکی از آن است که رویکرد بازآفرینی، مخاطب نسل جدید را که در پی هویت بخشی به استایل فردی خود است، جذب نموده و باعث ارتقای جایگاه برندهای داخلی از یک تولیدکننده ساده به یک تولیدکننده فرهنگی می شود. با این حال، موفقیت در این عرصه نیازمند درک عمیق از مبانی هنری نقوش و تطبیق آن ها با استانداردهای تکنولوژیک تولید پوشاک است تا توازن میان اصالت و کارایی حفظ گردد. این رویکرد نه تنها به پایداری برند کمک می کند، بلکه باعث احیای صنایع دستی در زنجیره ارزش پوشاک نیز می شود. در نهایت، این تحقیق مدل مفهومی از انتقال معنای فرهنگی به محصول مدرن ارائه می دهد که می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های کلان در صنعت نساجی و پوشاک ایران باشد تا از طریق تقویت هویت بصری ملی، حضور موثرتری در بازارهای بین المللی داشته باشند.کلیدواژه ها: بازآفرینی، نقوش سنتی ایران، طراحی مدرن لباس، ارزش افزوده، برندسازی پوشاک.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رقیه پوران نی تلخ
هنراموز رشته طراحی دوخت استان :هرمزگان .بندرعباس. ناحیه ۲