یادگیری مبتنی بر تجربه و کاربردهای آن

پژوهش حاضر با هدف بررسی یادگیری مبتنی بر تجربه و کاربردهای آن در فرایند آموزش انجام شد. یادگیری مبتنی بر تجربه یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که بر مشارکت فعال فراگیران، کسب تجربه مستقیم و پیوند میان دانش نظری و عمل تاکید دارد. در این پژوهش، ابعاد مختلف این رویکرد از جمله تاثیر آن بر کیفیت یادگیری، توسعه مهارت های فردی و اجتماعی و افزایش انگیزه یادگیری مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که یادگیری مبتنی بر تجربه موجب افزایش درک عمیق مفاهیم درسی می شود و فراگیران را قادر می سازد تا دانش خود را در موقعیت های واقعی به کار گیرند. همچنین نتایج بیانگر آن بود که این رویکرد با افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری، زمینه رشد مهارت هایی مانند تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله، همکاری و مسئولیت پذیری را فراهم می کند. از سوی دیگر، یادگیری مبتنی بر تجربه با ایجاد ارتباط میان آموزش و زندگی واقعی، انگیزه و علاقه دانش آموزان به یادگیری را افزایش می دهد. یافته ها همچنین نشان داد که نقش معلم در این رویکرد از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر می کند و این امر موجب افزایش استقلال و خودکارآمدی فراگیران می شود. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر تجربه رویکردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزش و آماده سازی افراد برای مواجهه با چالش های زندگی و محیط های حرفه ای است.واژگان کلیدی: یادگیری مبتنی بر تجربه، آموزش فعال، مهارت های یادگیری، تفکر انتقادی، یادگیری مشارکتی، آموزش نوین.