بررسی مبانی رشد جزایی و تطبیق معیارهای آن از منظر روان پزشکی و فقه

نگرش به سیر تکاملی عقلانی افراد بشر ما را با دو دوره کلی روبرو می نماید ، دوره اول که به قبل از تکامل عقلانی افراد بر می گردد مربوط می شود به زمانی که با توجه به ؛ عدم رشد کافی قوای عاقله افراد وجود هر نوع مسئولیت برای فرد را منتفی گردیده و وی را مسئول اعمال خویش نمی دانیم . اما دوره دوم مربوط می شود به زمانی که ؛ قوای عاقله افراد به تکامل کافی رسیده و اصطلاحا می تواند حسن و قبح اعمال خود را درک کرده و مورد خطاب و عقاب قانونگذار قرار گیرد. احراز مرز بین حصول این تکامل (رشد عقلانی) و عدم آن ، همیشه از مسائل و چالش هایی بوده است که حقوقدانان و به طبع آنان کارشناسان قضایی (روانپزشکان قانونی) با آن درگیر بوده و از وجود معیار های متفاوت فقهی و پزشکی و بعضا متناقص رنج برده اند . که این تفاوت در معیار ها بعضا منجر به تضییع حقوق افراد شده است. حال ما سعی داریم تا در این مختصر با تبیین معیار های موجود در فقه و روانپزشکی، نسبت به رفع این ابهامات و تناقضات موجود اقدام نماییم.

کلیدواژه ها:

رشد جزایی ، فقه ، روانپزشکی ، پزشکی قانون