بررسی جایگاه ادبیات و بلاغت در تفسیر صافی

این پژوهش به بررسی جایگاه قواعد ادبی (صرف، نحو و بلاغت) در تفسیر صافی اثر ملا محسن فیض کاشانی (متوفی ۱۰۵۹ ق) می پردازد. تفسیر صافی با روش اجتهادی نگاشته شده و فیض کاشانی در آن علاوه بر توجه به روایات و قواعد عقلی، از کتب لغت و قواعد ادبی برای فهم مراد آیات بهره برده است. روش تحقیق این پژوهش، کتابخانه ای، توصیفی و تحلیلی است. یافته ها نشان می دهد که فیض کاشانی تعداد قابل توجهی از الفاظ قرآن را حقیقت شرعیه دانسته و در تفسیر خود، روایات را بر ادبیات ترجیح داده اما از آن غفلت نورزیده است. این مقاله به دسته بندی نمونه های بلاغی و نحوی و ترسیم دیدگاه مفسر در این خصوص می پردازد.

کلیدواژه ها:

فیض کاشانی ، تفسیر صافی ، ادبیات ، بلاغت ، قواعد نحوی