تحلیلی بر مبانی انسان شناختی حکمت متعالیه و دلالت های آن در نظام تعلیم و تربیت رسمی

تعلیم و تربیت، فرآیندی است که ریشه در شناخت حقیقت انسان و غایت وجودی او دارد. فلسفه ملاصدرا (حکمت متعالیه) با ارائه تصویری پویا از انسان و هستی، بستر مناسبی برای تدوین الگوهای نوین تربیتی فراهم می آورد. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی مبانی کلیدی حکمت متعالیه نظیر «حرکت جوهری»، «اصالت وجود» و «اتحاد عاقل و معقول» پرداخته و دلالت های تربیتی برخاسته از آن ها را استخراج نموده است. یافته ها نشان می دهد که بر اساس حرکت جوهری، تربیت امری مستمر و ذاتی است و دانش آموز نه یک ظرف منفعل، بلکه وجودی در حال استکمال است. همچنین اصل اتحاد عاقل و معقول، یادگیری را به مثابه توسعه وجودی دانش آموز تبیین می کند. در نهایت، راهکارهایی برای تحول در روش های تدریس و محتوای آموزشی بر اساس این مبانی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

ملاصدرا ، حکمت متعالیه ، فلسفه تعلیم و تربیت ، حرکت جوهری ، استکمال نفس.