بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی مبتنی بر نیازهای یادگیرندگان بر کیفیت فرایند یاددهی یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی مبتنی بر نیازهای یادگیرندگان بر کیفیت فرایند یاددهییادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمونپس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر پایه دهم دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، نمونه ای به حجم ۶۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه تحت برنامه ریزی درسی مبتنی بر نیازسنجی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش های سنتی را دریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت فرایند یاددهییادگیری کارآمد و شاخص عملکرد تحصیلی (معدل دروس اختصاصی) بود. روایی ابزارها به روش محتوایی و پایایی آن ها با آلفای کرونباخ تایید شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری انجام شد. یافته ها نشان داد که برنامه ریزی درسی مبتنی بر نیازهای یادگیرندگان، تاثیر مثبت و معنی داری بر کیفیت فرایند یاددهی یادگیری (F=۴۲.۱۵, p<۰.۰۰۱) و عملکرد تحصیلی (F=۳۸.۴۰, p<۰.۰۰۱) دانش آموزان دارد. بنابراین، توجه به نیازهای شناختی، عاطفی و مهارتی دانش آموزان در طراحی برنامه درسی، نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش و پیشرفت تحصیلی دارد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی مبتنی بر نیاز ، کیفیت فرایند یاددهی یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، یادگیرنده محوری.