ارائه ضوابط فنی مبتنی بر آیین نامه زلزله برای بازسازی و بهسازی لوله های زیرزمینی پس از وقوع زلزله

زلزله های اخیر نشان داده اند که لوله های زیرزمینی تاسیسات حیاتی، به دلیل ماهیت مدفون و گستردگی شبکه، در برابر گسیختگی های ناشی از امواج زلزله و تغییرشکل دائمی زمین بسیار آسیب پذیر هستند. این مقاله با هدف تدوین ضوابط فنی جامع بر مبنای آخرین ویرایش آیین نامه زلزله (استاندارد ۲۸۰۰)، به ارائه رهیافتی سیستماتیک برای بازسازی و بهسازی این شریان ها پس از وقوع زلزله می پردازد. ابتدا سطوح مختلف آسیب پذیری لوله ها بر اساس شدت زلزله، نوع خاک و جنس لوله طبقه بندی می شود. سپس الزامات ویژه برای بازسازی لوله ها در مناطق گسلی و معیارهای افزایش انعطاف پذیری اتصالات تشریح می گردد. در ادامه، روش های ارزیابی مصالح موجود و بهینه سازی آن ها مطابق با آیین نامه و نیز ضوابط کنترل نشتی و فشار در مدار موقت ارائه می شود. در نهایت، الزامات اجرایی تثبیت بستر و آبخوان داری لوله ها به عنوان گام نهایی بهسازی پس از زلزله معرفی می گردد. رعایت این ضوابط می تواند تاب آوری شبکه لوله های زیرزمینی را در برابر زلزله های آینده به طور قابل ملاحظه ای افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

لوله های زیرزمینی ، بازسازی پس از زلزله ، آیین نامه ۲۸۰۰ ، بهسازی لوله ها ، تغییرشکل دائمی زمین ، انعطاف پذیری اتصالات ، تثبیت بستر مقدمه: