تحلیل قابلیت های توسعه گردشگری غذا و گاسترونومی با تاکید بر خوراک های سنتی شهر اصفهان

«گردشگری غذا» ممکن است مفهومی جدیدی در عرصه گردشگری باشد اگرچه اولین راهنمای گردشگری غذا در سال ۱۹۳۱ با عنوان «راهنمای گردشگری غذا در ایتالیا» نوشته شد، اما گردشگری غذا هنوز هم به عنوان سبکی جدید و مد روز تلقی می شود. درواقع غذا یکی از عناصر اساسی تجربه گردشگری است. پژوهش حاضر که از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش توصیفی – تحلیلی است، گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای و اسنادی و با استفاده از منابع علمی شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی، گزارش های سازمان جهانی گردشگری، اسناد مرتبط با گردشگری شهر اصفهان و منابع اینترنتی معتبر انجام شده است به بررسی این اهداف پرداخته که غذا و خوراک ها به تنهایی چه نقشی در جذب گردشگران به مقاصد داشته و شهر اصفهان بعنوان یک مقصد فرهنگی – تاریخی از چه قابلیت ها و زیرساخت هایی در جهت توسعه گردشگری غذا برخوردار است. نتایج حاصل از یافته های پژوهش نشان می دهند که غذا و خوراک ها به تنهایی می توانند چه از طریق جشنواره ها و حتی صرفا تجربه ی جدید، عامل، جاذبه و محرک اصلی جذب گردشگران به مقاصد باشند و همچنین اصفهان با بیش از بیست نوع سبک آشپزی خوراک و دسر و شیرینی که برخی از آن توسط رستوران ها نیز سرو می گردد و همچنین رستوران های سنتی، جاذبه های تاریخی بعنوان متنوع بودن محصولات و همچنین اقامتگاه های متعدد دارای قابلیت توجه و توسعه گردشگری غذا در این مقصد را دارا می باشد .

کلیدواژه ها:

گردشگری ، غذا ، مقاصد ، اصفهان