بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اضطراب امتحان، افزایش اعتمادبه نفس و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان

نظام آموزشی هر کشور به عنوان مهم ترین نهاد تربیتی و فرهنگی، نقش اساسی در رشد همه جانبه افراد و توسعه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جامعه ایفا می کند. دستیابی به اهداف آموزشی و تربیتی مستلزم بهره گیری از روش ها و رویکردهایی است که بتوانند ضمن ارزیابی صحیح میزان یادگیری دانش آموزان، زمینه رشد استعدادها، توانمندی ها و مهارت های آنان را نیز فراهم آورند. در این میان، ارزشیابی تحصیلی یکی از ارکان مهم فرآیند آموزش و یادگیری محسوب می شود که نتایج آن می تواند مسیر آموزشی دانش آموزان، معلمان و برنامه ریزان آموزشی را تحت تاثیر قرار دهد. ازاین رو، انتخاب شیوه مناسب ارزشیابی همواره یکی از دغدغه های اصلی متخصصان تعلیم و تربیت بوده است. برای سال های متمادی، ارزشیابی سنتی مبتنی بر آزمون های کتبی، نمره دهی کمی و رتبه بندی دانش آموزان، رایج ترین شیوه سنجش پیشرفت تحصیلی در مدارس بوده است. اگرچه این روش در اندازه گیری بخشی از یادگیری های دانش آموزان کاربرد دارد، اما انتقادهای فراوانی نسبت به آن مطرح شده است. تمرکز بیش از حد بر نمره، ایجاد فضای رقابتی ناسالم، افزایش اضطراب امتحان، کاهش انگیزه یادگیری، تضعیف اعتمادبه نفس دانش آموزان ضعیف تر و محدود شدن توجه معلمان به نتایج کمی از جمله مهم ترین چالش های نظام ارزشیابی سنتی به شمار می روند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اضطراب امتحان، افزایش اعتمادبه نفس و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که ارزشیابی توصیفی با تاکید بر بازخوردهای کیفی، توجه به فرآیند یادگیری و کاهش نمره محوری، نقش موثری در کاهش اضطراب امتحان، افزایش اعتمادبه نفس و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین این شیوه ارزشیابی با ایجاد محیطی حمایتی و انگیزه بخش، زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان و ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی یادگیری را در نظام آموزشی فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، اضطراب امتحان ، اعتماد به نفس ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان