بررسی تاثیر هم افزایی هوش هیجانی، تاب آوری تحصیلی و سرمایه روان شناختی بر عملکرد آموزشی دانش آموزان ابتدایی

آموزش و پرورش به عنوان یکی از بنیادی ترین نهادهای اجتماعی، نقش اساسی در تربیت نسل آینده و توسعه سرمایه انسانی جوامع ایفا می کند. در دنیای امروز که تغییرات اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و فناوری با سرعتی چشمگیر در حال وقوع است، نظام های آموزشی بیش از گذشته نیازمند توجه به عوامل گوناگونی هستند که بر موفقیت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان تاثیر می گذارند. در گذشته، موفقیت آموزشی عمدتا بر اساس توانایی های شناختی و بهره هوشی دانش آموزان مورد ارزیابی قرار می گرفت، اما پژوهش های چند دهه اخیر نشان داده اند که عوامل غیرشناختی و روان شناختی نیز سهم قابل توجهی در پیشرفت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و عملکرد آموزشی فراگیران دارند. در این میان، مفاهیمی نظیر هوش هیجانی، تاب آوری تحصیلی و سرمایه روان شناختی به عنوان مولفه های مهم روان شناسی مثبت نگر مورد توجه محققان و متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته اند. دوره ابتدایی از حساس ترین و سرنوشت سازترین مراحل زندگی هر فرد محسوب می شود. در این دوره، دانش آموزان علاوه بر کسب مهارت های پایه ای خواندن، نوشتن و حساب کردن، در حال شکل دهی ویژگی های شخصیتی، عاطفی، اجتماعی و رفتاری خود هستند. کیفیت تجربیات آموزشی و روانی در این مرحله می تواند تاثیرات عمیقی بر آینده تحصیلی و اجتماعی آنان برجای گذارد. به همین دلیل، شناخت عواملی که موجب بهبود عملکرد آموزشی دانش آموزان ابتدایی می شوند، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی تاثیر هم افزایی هوش هیجانی، تاب آوری تحصیلی و سرمایه روان شناختی بر عملکرد آموزشی دانش آموزان ابتدایی پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که هوش هیجانی، تاب آوری تحصیلی و سرمایه روان شناختی از مهم ترین عوامل موثر بر عملکرد آموزشی دانش آموزان ابتدایی هستند و تعامل و هم افزایی میان این متغیرها می تواند زمینه ساز افزایش انگیزه، بهبود یادگیری، ارتقای پیشرفت تحصیلی و تقویت سلامت روان دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تاب آوری تحصیلی ، روان شناختی ، عملکرد آموزشی ، دانش آموزان