یادگیری اجتماعی عاطفی؛ بستری برای ارتقای عملکرد تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان

امروزه نظام های آموزشی علاوه بر انتقال دانش، مسئولیت پرورش ابعاد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان را نیز بر عهده دارند. یادگیری اجتماعی عاطفی یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که بر توسعه مهارت هایی همچون خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری مسئولانه تاکید دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای به بررسی نقش یادگیری اجتماعی عاطفی در بهبود عملکرد تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان می پردازد. نتایج مطالعات نشان می دهد که آموزش مهارت های اجتماعی و عاطفی موجب افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود روابط بین فردی، کاهش مشکلات رفتاری و ارتقای سلامت روان دانش آموزان می شود. همچنین اجرای برنامه های یادگیری اجتماعی عاطفی در مدارس می تواند زمینه موفقیت تحصیلی و سازگاری بهتر دانش آموزان با محیط آموزشی را فراهم آورد. بر این اساس، توجه به این رویکرد در برنامه ریزی های آموزشی و تربیتی ضرورتی اجتناب ناپذیر به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی عاطفی ، عملکرد تحصیلی ، سلامت روان ، مهارت های اجتماعی ، رشد همه جانبه