نقش معلم در تسهیل گری یادگیری در محیط های مجازی

در محیط های یادگیری مجازی، نقش معلم از انتقال دهنده صرف اطلاعات به «تسهیل گر» تغییر یافته است که وظیفه هدایت و پشتیبانی از دانش آموزان در مسیر کشف دانش را بر عهده دارد. معلم به عنوان طراح آموزشی، وظیفه دارد محیطی تعاملی ایجاد کند، انتظارات را شفاف سازد و با ارائه بازخوردهای بهنگام، انگیزه دانش آموزان را حفظ کند. در فضای آنلاین، معلم باید علاوه بر تسلط بر مباحث درسی، مهارت های ارتباطی و فنی لازم را برای مدیریت فضای مجازی داشته باشد تا بتواند با وجود فاصله فیزیکی، حضور عاطفی خود را حفظ کند. معلم تسهیل گر با ایجاد انجمن های بحث و گفتگو و تشویق همکاری های گروهی، به دانش آموزان کمک می کند تا مسئولیت یادگیری خود را بپذیرند و به جای دریافت منفعل اطلاعات، به مشارکت کنندگان فعال در دانش تبدیل شوند. این تغییر نقش، نیازمند آموزش های تخصصی برای معلمان است تا بتوانند از ابزارهای دیجیتال برای هدایت بهتر فرایند یادگیری استفاده کنند. در واقع، میزان موفقیت و کیفیت یادگیری در دوره های آنلاین، بیش از هر چیز تحت تاثیر نحوه تسهیل گری معلم و توانایی او در تبدیل محتوای دیجیتال به تجربیات یادگیری معنادار قرار دارد (حسینی و همکاران، ۱۴۰۲).