مقایسه کیفیت یادگیری در آموزش حضوری و آنلاین

مقایسه کیفیت یادگیری در دو بستر حضوری و آنلاین، موضوعی پیچیده است که پاسخ آن به شدت به نحوه طراحی، سطح سواد دیجیتال و ویژگی های یادگیرنده بستگی دارد. آموزش حضوری از مزیت تعاملات عاطفی قوی، مشاهده مستقیم واکنش های دانش آموز و مدیریت فوری کلاس برخوردار است که به برقراری پیوند اجتماعی و حمایت عاطفی کمک می کند. در مقابل، آموزش آنلاین بر دسترسی پذیری، انعطاف پذیری و بهره گیری از ابزارهای چندرسانه ای تمرکز دارد که می تواند یادگیری را عمیق تر و شخصی سازی شده تر کند. شواهد پژوهشی نشان می دهد که اگر در آموزش آنلاین، استراتژی های تعاملی و طراحی آموزشی دقیق به کار گرفته نشود، کیفیت یادگیری ممکن است نسبت به آموزش حضوری کاهش یابد. با این حال، ترکیب این دو رویکرد در قالب یادگیری ترکیبی (بلند)، اغلب به عنوان بهترین مدل برای کسب کیفیت مطلوب شناخته می شود که در آن مزایای ارتباطات اجتماعی کلاس حضوری با قابلیت های فناوری آموزش آنلاین ترکیب می گردد. در نهایت، هیچ یک از این دو روش به طور مطلق بر دیگری برتری ندارد، بلکه کیفیت یادگیری تابعی از نحوه مدیریت و اجرای استانداردها در هر بستر است (قاسمی و همکاران، ۱۴۰۱).