سواد دیجیتال دانش آموزان و تاثیر آن بر کیفیت یادگیری

سواد دیجیتال، به معنای توانمندی دانش آموز در بهره برداری هوشمندانه، انتقادی و موثر از فناوری های دیجیتال برای دستیابی به اهداف آموزشی، یکی از پیش شرط های اصلی موفقیت در آموزش آنلاین است. در محیط های یادگیری مجازی، دانش آموز بدون برخورداری از مهارت های پایه در استفاده از نرم افزارها، مدیریت اطلاعات و ابزارهای ارتباطی، با چالشی اساسی در فهم محتوا و انجام تکالیف روبرو خواهد شد. سواد دیجیتال تنها به توانایی کار با سخت افزارها محدود نمی شود، بلکه شامل تفکر انتقادی نسبت به منابع آنلاین، توانایی مدیریت زمان در محیط مجازی و رعایت اخلاق در فضای وب است. دانش آموزانی که از سطح سواد دیجیتال بالاتری برخوردارند، نه تنها بهتر می توانند با چالش های فنی آموزش آنلاین مقابله کنند، بلکه قادرند با استقلال بیشتری به جستجوی منابع تکمیلی بپردازند که این امر خود منجر به افزایش کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی آنان می شود. در واقع، شکاف میان دانش آموزان در دستیابی به نتایج تحصیلی مطلوب در محیط مجازی، اغلب از تفاوت در سطح سواد دیجیتال آن ها نشات می گیرد که می تواند منجر به ایجاد نابرابری های آموزشی در سطوح گسترده تر شود (نوروزی و همکاران، ۱۴۰۱).