نظریه های یادگیری مرتبط با آموزش آنلاین (رفتارگرایی، شناخت گرایی، سازنده گرایی)

بنا نهادن محیط های آموزش آنلاین بر پایه های مستحکم نظریه های یادگیری، ضرورتی است که می تواند تفاوت میان یک محیط صرفا انتقال دهنده اطلاعات و یک محیط یادگیری عمیق را رقم بزند. در رویکرد رفتارگرایی، تمرکز آموزش های آنلاین بر تقویت پاسخ های صحیح از طریق بازخوردهای فوری و طراحی تکالیف ساختاریافته است که در بسیاری از محیط های تمرینی-آموزشی کاربرد دارد. در مقابل، رویکرد شناخت گرایی با تاکید بر پردازش اطلاعات، سعی دارد تا از طریق طراحی های چندرسانه ای و سازمان دهی منطقی محتوا، بارهای شناختی اضافه را کاهش داده و فرآیندهای حافظه و یادگیری فعال را تقویت کند. با این حال، در عصر حاضر، نظریه سازنده گرایی بیش از سایر دیدگاه ها در طراحی دوره های آنلاین مورد توجه قرار گرفته است؛ چرا که بر اساس این دیدگاه، یادگیری نه یک فرآیند انتقال یک سویه، بلکه یک فرآیند فعال و اجتماعی است که در آن دانش آموز با تکیه بر تجربیات قبلی و از طریق تعامل با همسالان و محیط، دانش جدید را برساخت می کند. تلفیق این نظریه ها در بستر آموزش آنلاین، به طراحان آموزشی کمک می کند تا محیط هایی را خلق کنند که در آن هم مهارت های پایه تقویت شده و هم توانایی های تحلیلی و خلاقیت دانش آموزان در یک چارچوب اجتماعی و تعاملی رشد یابد (سیف و همکاران، ۱۴۰۰).

کلیدواژه ها:

نظریه های یادگیری مرتبط با آموزش آنلاین (رفتارگرایی ، شناخت گرایی ، سازنده گرایی)