تاثیر تغییرات ساختاری در برنامه های زنگ ورزش بر میزان مشارکت پسران دانش آموز

زنگ ورزش در مدارس همواره به عنوان بستری برای تخلیه انرژی و ارتقای سلامت جسمانی شناخته می شود، اما تغییرات ساختاری در جوامع مدرن و افت انگیزه دانش آموزان، لزوم بازنگری در این برنامه ها را بیش از پیش نمایان کرده است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر تغییر ساختار کلاس های ورزش از مدل های «تک محور و رقابتی» به مدل های «تنوع گرا و مبتنی بر مهارت» بر میزان مشارکت دانش آموزان پسر است. نتایج نشان می دهد که انعطاف پذیری در انتخاب فعالیت، کاهش تاکید بر نمره و استفاده از بازی وارسازی، به طور معناداری باعث افزایش نرخ حضور فعال، کاهش رفتارهای حاشیه ای و بهبود رضایت روانی دانش آموزان پسر می شود.

کلیدواژه ها:

زنگ ورزش ، مشارکت دانش آموزان ، تغییرات ساختاری ، بازی وارسازی ، خودکارآمدی ، پسران ، فعالیت های مهارتی ، انعطاف پذیری آموزشی.