کارشناسی ارشدمدیریت آموزشی

در سال های اخیر، با افزایش چشمگیر حجم داده های تصویری و نیاز روزافزون به پردازش بلادرنگ در کاربردهایی مانند بینایی ماشین، تصویربرداری پزشکی و تحلیل تصاویر ماهواره ای، مسئله افزایش سرعت پردازش تصویر به یکی از چالش های اساسی در حوزه علوم رایانه و مهندسی برق تبدیل شده است. روش های کلاسیک پردازش تصویر، به دلیل ماهیت پیکسل محور و پیچیدگی محاسباتی بالا، در مواجهه با تصاویر با وضوح بالا با محدودیت های زمانی و کارایی روبه رو هستند. در این میان، نظریه فراکتال ها به عنوان یک رویکرد مبتنی بر خودتشابهی، امکان مدل سازی فشرده و چندمقیاسی تصاویر را فراهم کرده و می تواند نقش مهمی در کاهش حجم محاسبات و افزایش سرعت پردازش ایفا کند.هدف این پژوهش بررسی امکان افزایش سرعت پردازش تصویر با استفاده از نظریه فراکتال ها و تحلیل تاثیر آن بر کاهش پیچیدگی محاسباتی الگوریتم های پردازش تصویر است. در این راستا، تصاویر طبیعی مورد بررسی قرار گرفته و با استفاده از ویژگی خودمتشابهی آن ها، مدل سازی فراکتالی انجام شده است. سپس عملکرد روش پیشنهادی از نظر زمان اجرا و کارایی محاسباتی با روش های کلاسیک مقایسه شده است.نتایج این بررسی نشان می دهد که استفاده از نمایش فراکتالی می تواند موجب کاهش قابل توجه در زمان پردازش تصویر شود، به ویژه در تصاویری که دارای ساختارهای طبیعی و تکرارشونده هستند. همچنین، به کارگیری تکنیک های بهینه سازی در مرحله کدگذاری، نقش مهمی در بهبود عملکرد الگوریتم دارد

کلیدواژه ها:

پردازش تصویر ، نظریه فراکتال ، خودتشابهی ، فشرده سازی تصویر ، کاهش پیچیدگی محاسباتی ، بینایی ماشین ، پردازش بلادرنگ