تاثیر کیفیت فضای آموزشی در مناطق محروم بر خلاقیت تحصیلی دانش آموزان

خلاقیت به عنوان یکی از مهم ترین توانایی های شناختی در نظام های آموزشی معاصر شناخته می شود و بسیاری از کشورها تلاش می کنند بسترهای لازم برای پرورش این توانایی را در مدارس فراهم کنند. با این حال توزیع امکانات آموزشی در مناطق مختلف یکسان نیست و مدارس مناطق محروم اغلب با محدودیت هایی در زمینه زیرساخت های آموزشی، منابع یادگیری و فرصت های آموزشی روبه رو هستند. این شرایط می تواند بر کیفیت یادگیری و همچنین بر رشد خلاقیت دانش آموزان تاثیر بگذارد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش کیفیت فضای آموزشی در مناطق محروم در شکل گیری خلاقیت تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با تکیه بر مبانی نظری خلاقیت و مطالعات پیشین انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که محیط آموزشی مناسب شامل فضای فیزیکی مطلوب کلاس، تعامل مثبت میان معلم و دانش آموز، روش های تدریس فعال و دسترسی به منابع یادگیری متنوع می تواند نقش مهمی در تقویت خلاقیت دانش آموزان ایفا کند. همچنین یافته ها نشان می دهد که حتی در شرایط محروم نیز می توان با مدیریت صحیح محیط آموزشی و استفاده از روش های تدریس خلاقانه زمینه شکوفایی استعدادهای خلاق دانش آموزان را فراهم کرد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت تحصیلی ، فضای آموزشی ، مناطق محروم ، محیط یادگیری ، کیفیت آموزش.