رابطه بین سبک رهبری تحول آفرین مدیران مدارس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین سبک رهبری تحول آفرین مدیران مدارس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. رهبری تحول آفرین به عنوان یکی از موثرترین سبک های رهبری در مدیریت آموزشی، با تاکید بر ایجاد انگیزه، ترسیم چشم انداز روشن، توانمندسازی معلمان و ایجاد فرهنگ نوآوری و بهبود مستمر، می تواند نقش قابل توجهی در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا کند. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از یافته های پژوهش های معتبر داخلی و خارجی، ابعاد مختلف این رابطه را مورد کنکاش قرار می دهد. یافته های متاآنالیزهای اخیر نشان می دهد که تاثیر رهبری تحول آفرین بر پیشرفت تحصیلی، عمدتا غیرمستقیم و از طریق متغیرهای واسطه ای نظیر خودکارآمدی معلمان، عملکرد حرفه ای آنان و جو مدرسه اعمال می شود. بررسی نظام مند پژوهش های انجام شده حاکی از آن است که مدیرانی که از سبک رهبری تحول آفرین بهره می برند، با ایجاد انگیزه در معلمان، مشارکت آنان در تصمیم گیری ها و فراهم سازی زمینه های رشد حرفه ای، به طور غیرمستقیم زمینه را برای ارتقای کیفیت تدریس و در نتیجه بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان فراهم می کنند. این مقاله ضمن تبیین مبانی نظری و پیشینه پژوهشی، مدل مفهومی رابطه بین متغیرها را ارائه داده و در پایان با استناد به شواهد تجربی، نتیجه گیری می کند که رهبری تحول آفرین اگرچه به طور مستقیم تاثیر محدودی بر پیشرفت تحصیلی دارد، اما از طریق تاثیر بر متغیرهای میانجی مرتبط با معلم و مدرسه، اثری معنادار و پایدار بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد.واژگان کلیدی: رهبری تحول آفرین، پیشرفت تحصیلی، مدیران مدارس، خودکارآمدی معلمان، عملکرد معلمان.