سیاست های نوین اخلاق یادگیری در عصر هوش مصنوعی: بازتعریف مرزهای تقلب و همکاری در آموزش

تحول سریع فناوری های دیجیتال و نفوذ گسترده ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، ساختارهای سنتی یادگیری و ارزشیابی را با چالش های بنیادین مواجه کرده است. در این میان، مفهوم امانت علمی که پیش تر بر استقلال فردی و پرهیز از کپی برداری استوار بود، اکنون در معرض بازتعریف قرار گرفته و به سمت رویکردهای مشارکتی و فرایندمحور حرکت کرده است. این مقاله با هدف بررسی گذار از تقلب آموزشی به همکاری هوشمند، نشان می دهد که تغییرات فناورانه نه تنها ماهیت تولید دانش را دگرگون کرده، بلکه شیوه های تعامل دانش آموزان با منابع اطلاعاتی را نیز متحول ساخته است. نتایج نشان می دهد که در صورت طراحی صحیح چارچوب های آموزشی، فناوری می تواند به جای تهدید، به ابزاری برای تقویت تفکر انتقادی و یادگیری عمیق تبدیل شود. در نهایت، ضرورت بازنگری در سیاست های اخلاق آموزشی و بازطراحی نظام ارزشیابی به عنوان یک نیاز اساسی مطرح می گردد.واژگان کلیدیامانت علمی، هوش مصنوعی، یادگیری دیجیتال، همکاری هوشمند، اخلاق آموزشی، ارزشیابی تحصیلی