توانمندسازی روانی اجتماعی دانش آموزان از طریق آموزش مهارت های زندگی؛ رویکردی موثر در توسعه سازگاری و مقاومت در برابر چالش های فردی و اجتماعی

امروزه توجه به ابعاد روانی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان به یکی از اولویت های اصلی نظام های آموزشی تبدیل شده است. رشد همه جانبه کودکان مستلزم آن است که علاوه بر یادگیری مفاهیم درسی، توانایی های لازم برای مواجهه با مسائل و چالش های زندگی را نیز کسب کنند. مهارت های زندگی به عنوان مجموعه ای از توانایی های شناختی، هیجانی و اجتماعی، نقش مهمی در ارتقای سلامت روان، بهبود روابط بین فردی و افزایش توانایی سازگاری افراد ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در تقویت ظرفیت های روانی و اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. نتایج مطالعات بررسی شده نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی موجب افزایش خودآگاهی، تقویت مهارت حل مسئله، بهبود مدیریت هیجان ها، ارتقای اعتمادبه نفس و گسترش روابط اجتماعی سازنده می شود. همچنین این آموزش ها زمینه افزایش توانایی مقابله با فشارها و دشواری های زندگی را فراهم کرده و در رشد شخصیت متعادل و مسئولیت پذیر دانش آموزان نقش موثری دارند. بر این اساس، توجه به آموزش مهارت های زندگی در برنامه های آموزشی مدارس می تواند گامی موثر در تربیت افرادی توانمند، سازگار و آماده برای رویارویی با شرایط متغیر زندگی باشد.واژگان کلیدیمهارت های زندگی، توانمندسازی روانی، سازگاری اجتماعی، سلامت روان، دانش آموزان، آموزش و پرورش، رشد فردی، تاب آوری