الگوی تربیت خلاقیت از طریق پروژه محوری در آموزش طراحی دوخت هنرستان ها

مسئله اصلی پژوهش حاضر، فقدان الگوی مدون برای تربیت خلاقیت هنرجویان رشته طراحی دوخت در هنرستان های ایران از طریق رویکرد پروژه محوری است. هدف این مقاله، طراحی و تبیین الگوی مفهومی تربیت خلاقیت مبتنی بر پروژه محوری در این حوزه و بررسی مولفه های موثر بر آن می باشد. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و تحلیل محتوای کیفی است که با مرور نظام مند منابع داخلی معتبر (۱۳۹۵-۱۴۰۲) و اسناد برنامه درسی ملی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که الگوی پیشنهادی شامل چهار مرحله اصلی است: ۱) کاوش مسئله و ایده پردازی، ۲) طراحی و برنامه ریزی پروژه، ۳) اجرای خلاقانه دوخت، و ۴) ارزشیابی و بازتاب. همچنین شش مولفه کلیدی شناسایی شد: جو خلاق، خودراهبری، حل مسئله، کار تیمی، منابع متنوع، و بازخورد سازنده. نتایج پژوهش حاکی از آن است که به کارگیری نظام مند پروژه های طراحی دوخت با تاکید بر فرآیندهای اکتشافی، به طور معناداری خلاقیت هنرجویان (شامل سیالی، انعطاف پذیری، بسط و اصالت) را افزایش می دهد. این الگو می تواند مبنایی برای بازطراحی برنامه درسی عملی هنرستان ها و بهبود روش های تدریس مربیان قرار گیرد.واژگان کلیدی: تربیت خلاقیت، پروژه محوری، طراحی دوخت، هنرستان، آموزش مهارتی