تاثیر طراحی و استقرار محیط یادگیری پویا بر ارتقای مشارکت چندگانه دانش آموزان مقطع ابتدایی

محیط های یادگیری سنتی که اغلب بر پایه چیدمان های ثابت و آموزش های معلم محور استوارند، در جلب مشارکت فعال دانش آموزان نسل جدید با چالش های جدی مواجه شده اند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر محیط یادگیری پویا (شامل تغییرات ساختاری فیزیکی، تعاملات منعطف و ابزارهای تکنولوژیک) بر میزان مشارکت تحصیلی (رفتاری، عاطفی و شناختی) دانش آموزان مقطع ابتدایی است. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی شهرستان [نام شهر] در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آن ها، ۶۰ دانش آموز با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جای دهی شدند. گروه آزمایش به مدت یک نیم سال تحصیلی در کلاسی با ویژگی های محیط پویا (چیدمان منعطف، ایستگاه های یادگیری و چندرسانه ای) آموزش دیدند، در حالی که گروه کنترل روال سنتی را ادامه دادند. ابزار پژوهش، پرسشنامه استاندارد مشارکت تحصیلی ریوان و همکاران (۲۰۱۳) بود. یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که استقرار محیط یادگیری پویا تاثیر مثبت و معناداری بر هر سه مولفه مشارکت دانش آموزان داشته است (P < ۰.۰۵). نتایج این تحقیق بر ضرورت بازنگری در کالبد فیزیکی مدارس و رویکردهای مدیریت کلاس درس تاکید دارد.واژگان کلیدی:محیط یادگیری پویا؛ مشارکت دانش آموزان؛ آموزش ابتدایی؛ یادگیری فعال؛ مدیریت نوین کلاس درس.