تاثیر آموزش مهارت حل مسئله بر کاهش تعارضات همسالان در مدارس ابتدایی

کلاس درس و حیاط مدرسه در مقطع ابتدایی، نخستین و مهم ترین عرصه های اجتماعی شدن کودکان محسوب می شوند که در آن ها مهارت های برقراری ارتباط، دوست یابی و کار گروهی شکل می گیرد. با این وجود، به دلیل تفاوت در پیشینه های خانوادگی، نیازهای روان شناختی و سطح بلوغ هیجانی، بروز تعارض و اختلاف نظر میان همسالان در این محیط ها امری کاملا طبیعی و اجتناب ناپذیر است. مسئله اساسی زمانی بروز می کند که دانش آموزان خردسال به دلیل فقدان مهارت های شناختی لازم، در مواجهه با این تعارضات به جای استفاده از راهکارهای مسالمت آمیز، به پرخاشگری کلامی، فیزیکی و رفتارهای تکانشی متوسل می شوند که این امر اتمسفر آموزشی را به شدت مسموم می سازد. پژوهش مروری و تحلیلی حاضر با هدف بررسی دقیق و تبیین اثربخشی آموزش مهارت حل مسئله بر کاهش تعارضات همسالان و بهبود روابط میان فردی در مدارس ابتدایی انجام پذیرفته است. رویکرد حل مسئله به عنوان یک مداخله قدرتمند شناختی-رفتاری، به دانش آموزان می آموزد که چگونه در زمان بروز اختلاف، یک مکث تاملی ایجاد کرده، ابعاد مختلف تعارض را درک نموده، با دیدگاه طرف مقابل همدلی کرده و راهکارهای جایگزین مبتنی بر رویکرد برد-برد را پیش از اقدام عملی ارزیابی نمایند. نتایج تحلیل متون علمی نشان می دهد که استقرار این آموزش ها در برنامه های درسی، با ارتقای ظرفیت های خودتنظیمی، بازداری شناختی و مسئولیت پذیری، نه تنها نرخ خشونت و قلدری در مدارس را به طور چشمگیری کاهش می دهد، بلکه تاب آوری اجتماعی و همبستگی گروهی را نیز تقویت می کند. نهادینه سازی این مهارت ها، کلید طلایی برای پرورش شهروندانی صلح جو و منطقی در آینده است.

کلیدواژه ها:

مهارت حل مسئله ، تعارضات همسالان ، مدارس ابتدایی ، مهارت های ارتباطی ، پرخاشگری.