سواد عاطفی معلمان و پیامدهای آن بر یادگیری و بهزیستی دانش آموزان

سواد عاطفی معلمان یکی از ارکان بنیادین و تعیین کننده در شکل گیری محیط های آموزشی سالم، پویا و اثربخش است که نقش بی بدیلی در توسعه همه جانبه ظرفیت های شناختی، روانی و اجتماعی فراگیران ایفا می کند. در نظام های تعلیم و تربیت نوین، توجه به ابعاد هیجانی و عاطفی کلاس درس از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است، زیرا شواهد نشان می دهد که یادگیری عمیق و پایدار تنها در بستر ارتباطات انسانی مبتنی بر همدلی، درک متقابل و امنیت روانی امکان پذیر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع و تحلیلی پیامدهای سواد عاطفی معلمان بر دو مولفه کلیدی یادگیری و بهزیستی دانش آموزان انجام پذیرفته است. معلمانی که از سطح بالایی از سواد عاطفی برخوردارند، قادرند با شناسایی دقیق، تنظیم هدفمند و ابراز سازنده هیجانات خود و دانش آموزان، اتمسفری حمایتی خلق کنند که در آن استرس و اضطراب آموزشی به حداقل رسیده و انگیزه درونی برای کشف دانش به حداکثر می رسد. نتایج نشان می دهد که این شایستگی عاطفی نه تنها به بهبود چشمگیر عملکردهای تحصیلی در دروس مختلف کمک می کند، بلکه با ارتقای تاب آوری، اعتماد به نفس و مهارت های ارتباطی دانش آموزان، سلامت روان و بهزیستی روانی آنان را در درازمدت تضمین می نماید. در مقابل، فقدان این مهارت ها در کادر آموزشی، منجر به بروز تعارضات بین فردی، افت تحصیلی و انزوای اجتماعی فراگیران می گردد. در نهایت، تجهیز معلمان به ابزارهای سواد عاطفی از طریق برنامه های توسعه حرفه ای، سرمایه گذاری استراتژیکی است که چشم انداز روشن تری را برای سلامت و پویایی جامعه فردا ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

سواد عاطفی معلمان ، بهزیستی دانش آموزان ، یادگیری ، سلامت روان ، روابط آموزشی.