تاثیر فعالیت های گروهی و مشارکتی بر رشد تفکر خلاق در دانش آموزان ابتدایی

هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی جامع، توصیفی و تحلیلی تاثیر فعالیت های گروهی و مشارکتی بر رشد تفکر خلاق در دانش آموزان مقطع ابتدایی است. این مطالعه با اتکا به روش مروری-کتابخانه ای و واکاوی عمیق ادبیات پژوهشی و اسناد مکتوب مرتبط با حوزه های روان شناسی تربیتی، برنامه ریزی درسی و مدیریت آموزشی سامان یافت. یافته های حاصل از تبیین متون نشان می دهد که یادگیری مشارکتی و فعالیت های گروهی هم افزا، به عنوان ارکان بنیادین رویکردهای دانش آموزمحور، نقشی بی بدیل در دگرگونی ساختارهای صلب سنتی کلاس درس و ارتقای ابعاد شناختی و عاطفی یادگیرندگان خردسال ایفا می کنند. بکارگیری روش های تدریس فعال، پروژه های تیمی و بازی های آموزشی مشارکتی در مقطع ابتدایی، از طریق ارتقای انگیزش تحصیلی، تقویت انگیزه درونی و ایجاد امنیت روانی کلاسی، بسترساز اصلی رشد تفکر واگرا، ایده پردازی و مهارت های حل مسئله در فراگیران است. تحلیل پیشینه ها مشخص ساخت که مولفه هایی نظیر کیفیت رابطه معلم-دانش آموز، هویت حرفه ای و باورهای خودکارآمدی معلمان، و همچنین شایستگی های دیجیتال آنان در هدایت بسترها و ابزارهای نوین تعاملی، به عنوان متغیرهای کلیدی، فرآیند توسعه تفکر خلاق را در کارهای گروهی تسهیل می کنند. نتایج نهایی حاکی از آن است که خلاقیت جمعی سازه ای کاملا محیط پذیر و توسعه یافتنی است و ساختار کالبدی و روانی مدرسه می تواند همچون شتاب دهنده ای برای شکوفایی استعدادهای بالقوه عمل کند. بر این اساس، تغییر ساختار برنامه درسی به سمت شیوه های پروژه محور مشارکتی و بازتعریف نقش معلمان به عنوان تسهیل گران فعالیت های تیمی، از ضرورت های اساسی نظام تعلیم و تربیت معرفی می شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت های گروهی ، یادگیری مشارکتی ، تفکر خلاق ، دوره ابتدایی ، محیط دانش آموزمحور.