واکاوی اثر رویکرد STEM بر هوش فعال دانش آموزان پایه ششم در مبحث طراحی و ساخت

هدف پژوهش حاضر، واکاوی اثر رویکرد STEM بر هوش فعال دانش آموزان پایه ششم در مبحث طراحی و ساخت بود. روش پژوهش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان تربت جام در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود. نمونه گیری به صورت تصادفی ساده انجام شد و ۸۰ نفر در دو گروه کنترل (۴۰ نفر) و آزمایش (۴۰ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش، آموزش مبحث طراحی و ساخت را با رویکرد STEM در ۶ جلسه دریافت کرد. برای سنجش هوش فعال از پرسشنامه محقق ساخته (۲۲ گویه، دو بعد عملی و حرکتی-ورزشی) با پایایی ۹۲۴/۰ و برای سنجش نگرش به STEM از پرسشنامه (بنک و آکای، ۲۰۱۹) با پایایی ۹۳۶/۰ استفاده شد. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش STEM بر هر سه متغیر بعد عملی , p<۰/۰۵) ۸۸۲/۳ (F=، بعد حرکتی-ورزشی (F= ۷/۵۹۰, p<۰/۰۵) و نگرش به STEM (F= ۶/۴۹۹, p<۰/۰۵ ) تاثیر معنادار داشته است. نتیجه گیری: رویکرد STEM نسبت به روش سنتی، تاثیر بیشتری بر هوش عملی، هوش حرکتی-ورزشی و نگرش به STEM در دانش آموزان پایه ششم دارد و می تواند به عنوان یک روش موثر در تدریس علوم به کار رود.

کلیدواژه ها:

رویکرد STEM ، هوش فعال ، مبحث طراحی و ساخت ، نگرش بهSTEM