رابطه بین رهبری تحول آفرین و توسعه حرفه ای با نقش میانجی خودکارآمدی معلمان مدارس ابتدایی ناحیه یک شهر ساری

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر توسعه حرفه ای با نقش میانجی خودکارآمدی معلمان مقطع ابتدایی ناحیه یک شهر ساری بوده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ شیوه جمع آوری داده ها و تحلیل آن ها، توصیفی و از نوع همبستگی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش حاضر شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی ناحیه یک ساری به تعداد ۵۷۰ نفر هستند. از بین جامعه آماری، بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعداد ۲۲۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند که به روش تصادفی طبقه ای بر حسب جنسیت و بر اساس حجم نمونه از روی جامعه تعیین گردیدند. روش گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و میدانی بوده است. ابزار جمع آوری اطلاعات در پژوهش حاضر شامل سه پرسشنامه استاندارد رهبری تحول آفرین (دوستدار و همکاران، ۱۳۹۵)، توسعه حرفه ای نیوجرسی و همکاران (۲۰۱۴)، خودکارآمدی معلم اسچانن، موران و وولفولک (۲۰۰۱) می باشد. روایی آن ها توسط اساتید محترم راهنما و مشاور مورد تایید قرار گرفته است. همچنین ضریب پایایی آن ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه رهبری تحول آفرین بالای ۰.۸۷، پرسشنامه توسعه حرفه ای بالای ۰.۷۹ و پرسشنامه خودکارآمدی بالای ۰.۹۵ محاسبه شد که نشانگر پایایی مناسب این پرسشنامه می باشد. تجزیه و تحلیل داده ها در دو بخش توصیفی (فراوانی، درصد فراوانی، نمودار) و آمار استنباطی (آزمون کولموگروف-اسمیرنف ، و مدل سازی معادلات ساختاری) به وسیله نرم افزار SPSS و PLS انجام شده است. نتایج نشان داد که رهبری تحول آفرین و توسعه حرفه ای و خودکارآمدی در معلمان رابطه مثبت دارد. خودکارآمدی و توسعه حرفه ای در معلمان رابطه مثبت دارد. علاوه بر این نتایج نشان داد که متغیر خودکارآمدی در رابطه بین رهبری تحول آفرین و توسعه حرفه ای در معلمان نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، توسعه حرفه ای ، خودکارآمدی.