جایگاه هوش مصنوعی در نقشه جامع علمی آموزش و پرورش

تحولات سریع فناوری های دیجیتال به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی جهان را وارد مرحله ای نوین از تحول کرده است. امروزه هوش مصنوعی نه تنها به عنوان یک فناوری پیشرفته بلکه به عنوان ابزاری راهبردی برای ارتقای کیفیت آموزش، شخصی سازی یادگیری و بهبود مدیریت آموزشی شناخته می شود. در اسناد بالادستی آموزشی، از جمله نقشه جامع علمی کشور و اسناد تحول بنیادین آموزش و پرورش، توجه به فناوری های نوین و توسعه مهارت های فناورانه از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با این حال، جایگاه دقیق و نحوه بهره گیری نظام مند از هوش مصنوعی در برنامه های آموزشی و سیاست گذاری های مرتبط با آموزش و پرورش نیازمند بررسی عمیق و تحلیل علمی است. پژوهش حاضر با رویکردی مروری به بررسی جایگاه و ظرفیت های هوش مصنوعی در چارچوب اهداف و سیاست های نقشه جامع علمی آموزش و پرورش می پردازد. در این راستا، نقش هوش مصنوعی در بهبود فرایندهای یاددهی–یادگیری، ارتقای کیفیت ارزشیابی آموزشی، تحلیل داده های آموزشی و تصمیم سازی های مدیریتی مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می تواند زمینه تحول در نظام آموزشی، افزایش بهره وری منابع انسانی و بهبود عدالت آموزشی را فراهم سازد. بنابراین، تدوین سیاست های مشخص و برنامه های اجرایی برای ادغام هوش مصنوعی در نظام آموزش و پرورش از الزامات توسعه علمی و آموزشی کشور محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نقشه جامع علمی کشور ، آموزش و پرورش ، فناوری های آموزشی