تاثیر فعالیت های پرورشی مبتنی بر روایت گری داستان ، قصه ، نمایش کوتاه بر رشد همدلی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های پرورشی مبتنی بر روایت گری (داستان، قصه، نمایش کوتاه) بر رشد همدلی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان ابتدایی انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود و داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد همدلی برایسون، مقیاس پرخاشگری باس و پری، و آزمون مهارت های اجتماعی جمع آوری شد. جامعه آماری شامل ۱۲۰ دانش آموز پایه های اول تا سوم دبستان دخترانه حافظ ۱ ناحیه ۳ اصفهان بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و آزمون t مستقل انجام شد. نتایج نشان داد که فعالیت های مبتنی بر روایت گری با همدلی (r = ۰٫۶۲، p < ۰٫۰۱) و کاهش پرخاشگری (r = -۰٫۵۸، p < ۰٫۰۱) رابطه معناداری دارد. تحلیل رگرسیون چندمتغیره نیز نشان داد که فعالیت های روایت گری ۳۴٪ واریانس همدلی و ۳۰٪ واریانس کاهش پرخاشگری دانش آموزان را تبیین می کند. مقایسه گروه ها نشان داد که اثر فعالیت ها در گروه آزمایش (M = ۴٫۱۰، SD = ۰٫۴۸) بالاتر از گروه کنترل (M = ۳٫۷۸، SD = ۰٫۵۴) است. این یافته ها اهمیت ادغام روایت گری با رویکرد پرورشی در برنامه درسی ابتدایی را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

روایت گری ، همدلی ، رفتارهای پرخاشگرانه ، فعالیت های پرورشی ، آموزش ابتدایی ، مهارت های اجتماعی