بررسی تاثیر آموزش تنظیم انگیزشی بر کاهش افت تحصیلی ، افزایش انگیزش درونی و بهبود استمرار در یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش تنظیم انگیزشی بر کاهش افت تحصیلی، افزایش انگیزش درونی و بهبود استمرار در یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس دولتی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود که از میان آن ها تعداد ۱۸۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر یک شامل ۹۰ نفر جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه آموزشی ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش تنظیم انگیزشی مبتنی بر راهبردهای خودتنظیمی، هدف گذاری معنادار، افزایش ارزش ادراک شده یادگیری، خودتقویتی و مدیریت هیجان های تحصیلی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله آموزشی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه افت تحصیلی، پرسشنامه انگیزش درونی والرند و پرسشنامه استمرار در یادگیری مارتین و مارش بود. داده های حاصل از پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل کوواریانس تک متغیره مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش تنظیم انگیزشی تاثیر معناداری بر کاهش افت تحصیلی، افزایش انگیزش درونی و بهبود استمرار در یادگیری دانش آموزان داشته است، به طوری که تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون مشاهده شد (p<۰.۰۱). یافته های این پژوهش با نتایج مطالعات پیشین همسو بوده و نشان می دهد آموزش تنظیم انگیزشی می تواند به عنوان یک مداخله آموزشی اثربخش در برنامه های توانمندسازی و آموزش ضمن خدمت دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد و نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری حرفه ای و پیشگیری از افت تحصیلی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

: آموزش تنظیم انگیزشی ، افت تحصیلی ، انگیزش درونی ، استمرار در یادگیری