اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی بر کاهش رفتارهای ناسازگار در کودکان کم توان ذهنی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی بر کاهش رفتارهای ناسازگار در کودکان کم توان ذهنی بود. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس رفتارهای ناسازگار و پرسشنامه مهارت های اجتماعی بود. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه آموزش مهارت های اجتماعی (شامل مهارت های ارتباطی، همکاری، حل مسئله و کنترل هیجان) قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های اجتماعی تاثیر معناداری بر کاهش رفتارهای ناسازگار کودکان کم توان ذهنی داشته است (p<۰.۰۵). بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های اجتماعی می تواند به عنوان یک مداخله موثر در برنامه های آموزشی و توانبخشی کودکان کم توان ذهنی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های اجتماعی ، رفتارهای ناسازگار ، کودکان کم توان ذهنی ، مداخله آموزشی ، توانبخشی