آسیب شناسی نظام آموزشی ایران و راهکارهای بهبود

از نظر تعالیم انسان ساز تعلیم و تربیت از منزلت والایی برخوردار است و معلمان مسئولیت دارند تا زمینه تربیت دانش آموزان را در مسیر عبودیت الهی فراهم آورند. آموزش و پرورش مهم ترین نهاد یک جامعه است. یک جامعه کارآمد نیاز به معلمین اثر بخش دارد. این امر زمانی ممکن می شود که منابع انسانی کارآمد بر سر این امر باشند. اما مسائلی در این نظام آموزشی موجب پایین آمدن انگیزه معلمین و افت آموزش شده است. برای ارتقای کییت آموزش باید با مسائلی که باعث افت کیفیت آموزش شده آشنا شد و در جهت رفع آنها تلاش کرد. این تحقیق به منظور شناسایی آسیبهای سیستم مدیریت منابع انسانی آموزش و پرورش و با درک اهمیت موضوع و ضرورت پرداختن به چالش های پیش روی نظام آموزشی کشور، بر آن است تا به صورت علمی و نظام مند، به آسیب شناسی این نظام بپردازد. هدف اصلی این تحقیق، شناسایی دقیق و تحلیلی مهم ترین آسیب های ساختاری و فرآیندی در نظام آموزشی ایران و متعاقبا، ارائه راهکارهایی مبتنی بر شواهد و یافته های پژوهشی است که بتواند مبنایی برای اقدامات اصلاحی و ارتقایی قرار گیرد. با این رویکرد، تلاش می شود تا گامی هرچند کوچک در جهت بهبود کیفیت آموزش و پرورش و تربیت نسلی پویا و کارآمد برای فردای ایران برداشته شده و به روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع موجود انجام شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش ، تعلیم ، تربیت ، معلمان ، آسی شناسی ، ایران