اثربخشی بازی درمانی آدلری بر مشکلات رفتاری و ارتباطی در دانش آموزان ناتوانی هوشی آموزش پذیر

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی درمانی آدلری بر کاهش مشکلات رفتاری و بهبود مهارت های ارتباطی دانش آموزان ناتوانی هوشی آموزش پذیر بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان ناتوانی هوشی آموزش پذیر مدرسه استثنایی گلستان بود که از میان آن ها ۳۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه بازی درمانی مبتنی بر رویکرد آدلری قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مشکلات رفتاری و مقیاس مهارت های ارتباطی بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بازی درمانی آدلری تاثیر معناداری بر کاهش مشکلات رفتاری و افزایش مهارت های ارتباطی دانش آموزان ناتوانی هوشی آموزش پذیر دارد (P<۰.۰۵). بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که بازی درمانی آدلری به عنوان یک روش مداخله ای موثر می تواند در برنامه های آموزشی و توان بخشی این دانش آموزان مورد استفاده قرار گیر

کلیدواژه ها:

: بازی درمانی آدلری ، مشکلات رفتاری ، مهارت های ارتباطی ، ناتوانی هوشی آموزش پذیر ، دانش آموزان استثنایی