اثرات تمرینات با شدت بیش از حد بر محور هیپوتالاموس - هیپوفیز- آدرنالین و مقاومت به کورتیزول

هدف این پژوهش بررسی اثرات تمرینات ورزشی با شدت بیش از حد بر عملکرد محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–آدرنال (HPA) و بروز مقاومت به کورتیزول در بدن ورزشکاران است. در این مطالعه تلاش شد ارتباط میان تمرینات شدید و طولانی مدت با تغییرات هورمونی و اختلال در پاسخ استرسی بدن مورد تحلیل قرار گیرد. روش پژوهش از نوع مروری–تحلیلی بوده و داده ها از طریق بررسی منابع علمی، مقالات پژوهشی و پایگاه های معتبر علمی گردآوری شد. در روند پژوهش، مطالعات مرتبط با فیزیولوژی ورزش، هورمون های استرس و سازوکارهای تنظیم محور HPA مورد بررسی و تحلیل محتوایی قرار گرفت. مدل تحلیل مطالب بر پایه مقایسه نتایج مطالعات تجربی و نظری درباره پاسخ های هورمونی به تمرینات با شدت بالا انجام شد. یافته ها نشان داد که تمرینات بسیار شدید و بدون زمان بازیابی کافی می تواند باعث فعال سازی مداوم محور HPA و افزایش ترشح کورتیزول شود. تداوم این وضعیت در طول زمان ممکن است حساسیت گیرنده های کورتیزول را کاهش داده و به نوعی مقاومت به کورتیزول منجر شود. همچنین اختلال در تنظیم بازخورد منفی این محور می تواند پیامدهایی مانند خستگی مزمن، کاهش عملکرد ورزشی و تضعیف سیستم ایمنی را به همراه داشته باشد. نتایج پژوهش همچنین بیانگر آن است که مدیریت شدت تمرین، برنامه ریزی مناسب برای ریکاوری و پایش شاخص های هورمونی می تواند از بروز این اختلالات جلوگیری کند. در مجموع، تعادل بین بار تمرینی و بازیابی نقش مهمی در حفظ سلامت محور HPA و جلوگیری از مقاومت هورمونی دارد.

کلیدواژه ها:

تمرینات شدید ، محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–آدرنال ، کورتیزول ، مقاومت به کورتیزول ، فیزیولوژی ورزش.