پیش بینی بد رفتاری تحصیلی براساس انگیزش تحصیلی ، اهمال کاری تحصیلی و استرس تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی : نقش میانجی خود ناتوان سازی تحصیلی

انگیزش تحصیلی از جمله عواملی است که به رفتار نیرو می دهد و به آن جهت می بخشد. در پژوهش حاضر پیامدهای راهبردی و رفتاری انگیزش تحصیلی در قالب یک مدل علی بررسی شدند که در آن ابعاد انگیزش تحصیلی، انگیزش تحصیلی درونی، انگیزش تحصیلی بیرونی بی انگیزشی تحصیلی به عنوان متغیرهای برونژاد ابعاد خود ناتوان سازی، نگرانی از تلاش و انگیزه عذرتراشی به عنوان متغیر واسطه ای و بی صداقتی تحصیلی به عنوان متغیر درونزاد در نظر گرفته شدند. شرکت کنندگان ۲۵۱ دانش آموز ابتدایی شهر میاندوآب بودند و مقیاس انگیزش تحصیلی (AMS-C۲۸) والرند و همکاران مقیاس خود ناتوان سازی (SHS) ادوارد ای جونز و پرسشنامه بی صداقتی تحصیلی مککابی و تروینو را تکمیل نمودند. برای تعیین پایایی و روایی ابزارها به ترتیب از روش آلفای کرونباخ و تحلیل عوامل استفاده گردید. به منظور بررسی مدل روش مدل معادلات ساختاری و برای تعیین نقش واسطه گری متغیر میانجی روش بوت استراپ در نرم افزار AMOS به کار گرفته شد. نتایج نشان دادند که انگیزش تحصیلی درونی به صورت منفی و معنادار و انگیزش تحصیلی بیرونی به صورت مثبت و معنادار بعد نگرانی از تلاش و انگیزه را و بی انگیزشی تحصیلی بعد عذر تراشی را به صورت مثبت و معنادار پیش بینی نمودند. در خصوص رابطه مستقیم ابعاد انگیزش تحصیلی و بی صداقتی تحصیلی یافته ها حکایت از آن داشت که انگیزش تحصیلی درونی پیش بینی کننده منفی و بی انگیزشی تحصیلی پیش بینی کننده مثبت بی صداقتی تحصیلی بودند. علاوه بر این یافته ها حاکی از آن بود که تنها بعد عذر تراشی خودناتوان سازی نقش واسطه ای معناداری در رابطه ابعاد انگیزش تحصیلی و بی صداقتی تحصیلی داشت در مجموع می توان نتیجه گرفت که با افزایش انگیزش درونی خود ناتوان سازی افراد کاهش یافته اما با افزایش بی انگیزشی آنان خود ناتوان سازی نیز افزایش می یابد و به تبع آن بی صداقتی تحصیلی و رفتارهای تقلب نیز افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی خود ناتوان سازی ، بی صداقتی تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی.